|
این آخرین مطلبیه که می خوام قبل کنکورم بنویسم الان حداقل تصمیمم اینه!اینم که دارم می نویسم چون فکر می کنم کسی ممکنه بخونه!و یا شاید برای خودم دارم تکرارش می کنم که مطمئن باشم دارم اینطوری فکر می کنم!
نمی دونم از چی شروع کنم ...شاید از خدا ...
هو الاول و الاخر و الظاهر و الباطن
بچه که بودم فکر می کردم ما باید خودمون رو شکل خدا کنیم. البته این که می گم بچه چون من موقع بچگیم بوده که نشستم و فکر کردم!
ما باید مثل خدا باشیم.خدا رحمان و رحیمه ما باید رحمان و رحیم باشیم.
و ما ارسلناک الا رحمه للعالمین...
اما فکر کردم که این مهربونی و رحمت خدا چه جوریه؟
چطوریه که خدا عادلانه به بندگانش محبت می کنه؟
خیلی از پاسخ ها در طبیعته!فقط باید خوب نگاه کنی و فکر !!!
"جهان قرآن مصور است و آیه ها به جای اینکه بنشینند ایستاده اند!!!"
وقتی موج از یک مرکز منتشر می شه هر چی بیشتر به مرکز انتشار نزدیک تر بشی بیشتر در معرض امواج قرار می گیری ...
پس این تویی که با دوری و نزدیکی به خدا بیشتر در معرض این محبت قرار می گیری!!!
این عین عدالته!!!
اما "زمان"!!!
می گن تو عالم مجردات "زمان" وجود نداره ...پس خیلی از چیزهایی که ما با زمان بدست میاریم معنی خودشون رو در این عالم از دست می دن!
یکیش تجربه است!یکیش عادته!!!
زمانی که ما فکر می کنیم "دوست داشتن " باید در بستر زمان اتفاق بیفته ...فراموشی باید در بستر زمان اتفاق بیفته ...فقط داریم درباره "عادت" صحبت می کنیم...تعریف"عادت" همینه..."تکرار" یک چیز در بستر زمانه که "عادت" میاره!!!و ما هزار تا "اسم" دیگه براش می ذاریم....
"عادت" ناشی از "تکراره" و "تکراره " که باعث ایجاد"عادت" می شه!!!
حقیقت اینه که ما به "خانواده مون" عادت داریم مگر اینکه به دوست داشتنشون "فکر" کرده باشیم!!!
کنار گذاشتن گربه ای که از بچگی با ما بوده شاید با یک برادر فرقی نکنه!!!
این احساس ما ممکنه حتی درباره "خدا" صدق کنه!!!
بدترش اینه که "عادت" قدرت فکر کردن و بازبینی ما از مسائل رو می گیره!!!
"دوست داشتن" ناشی از "عادت" نیست...در بستر "زمان" اتفاق نمی افته ...مرور زمان محکمش نمی کنه!!!
"دوست داشتن" ناشی از فکر کردنه!!!و متعلق به عالم مجردات!!!
جایی که روح ها از قبل با هم آشنایی دارن!!!
و یک حس اهورایی...
و دکتر شریعتی هم راست گفته که دوست داشتن از عشق بهتره!
عشق ناشی از خودخواهیه و دوست داشتن ناشی از دیگر خواهی!!!
دوست داشتن کمال عشق است!!!
عشق از یک وجود ناقص بیرون می زند و دوست داشتن از یک وجود کمال یافته!!!
وجودی که همه را از خدا می داند و از خدا می بیند...وجودی که برای خود تملک قائل نمی شود...
انا لله و انا الیه راجعون...
|